Меморијалот „Воена гробница Тутракан 1916“- пример како Бугарија го почитува споменот за хероите

//

Балканот е единственото место на европскиот континент каде продолжуваат манипулациите и искривувањето на историските факти. Фалсификатите често се користат за да се наметне омраза и да се создадат митови меѓу граѓаните, кои исто така доведуваат до политички тензии со тешки последици и блокирање на добрососедските односи, јавува БГНЕС.

Во неколку соседни земји бугарските војници кои загинаа за слободата на локалното население се претставени како окупаторски и злобни сили. Во исто време, нивните гробови и споменици биле целосно уништени, а нивниот спомен бил осквернавен.

Бугарија и бугарскиот народ се однесуваат со почит кон сите загинати на нејзина територија, вклучително и оние кои се бореле против Бугарија. Еден таков пример е споменикот на воената гробница Тутракан во 1916 година.

Подигнат е во спомен на загинатите бугарски, германски, турски и романски војници кои се бореле во битката кај Тутракан (5 септември 1916 година), една од најмоќните тврдини на реката Дунав. Повеќе од 8.000 офицери и војници го нашле својот вечен мир овде, од нив 1764 се Бугари.

Изградбата на Меморијалот започнал во 1922 година, т.е. само неколку години по крајот на масакрот наречен Прва светска војна. Куриозитет е што и тогаш противниците кои се бореа еден против друг биле закопани на едно место. Обелискот на бугарски, романски, германски и турски јазици гласи:

„Чест и слава за оние кои знаат да умираат херојски за својата татковина.“

Во 1996 година започнала кампања за изградба на Алеја на славните, каде што се наведени имињата на загинатите во битката. Неколку години подоцна бил изграден парк, а биле поставени и две орудија Круп, кои чуваат вечна стража.



Споменикот е прекрасен пример за тоа како нормалните земји кои се членови на заедничкото евроатлантско семејство – Германија, Бугарија, Романија и Турција, и покрај премрежјата низ историјата – можат да си простат и заедно да го слават споменот на своите херои. Секоја година се одржуваат комеморативни настани и панихиди на Ѓурѓовден и во првите денови од септември, кога се случила оваа битка.

Историскиот музеј на градот и општината се грижат за Меморијалот, а истиот е дел од Стоте национални историски локалитети на Бугарија.

Во исто време, во некои од нашите соседни балкански земји, на запад и југозапад, воените гробишта сè уште се предмет на старото ретроградно размислување, промовирано од Истокот. Ова шовинистичко размислување наоѓа простор дури и кога станува збор за мртвите.

Повеќето бугарски воени гробишта на територијата на современата РС Македонија биле уништени за време на владеењето на кралство Југославија, а потоа и за време на владеењето на диктаторот Тито.

За жал, и денес, повеќе од 100 години по завршувањето на Првата светска војна, продолжува систематското бришење на бугарската меморија и имињата на бугарските херои во РС Македонија, која изјавува дека сака да влезе во ЕУ.

Повеќето бугарски воени гробишта се уништени, зачувани се само неколку. Едно од ретките сочувани гробишта е тоа во селото Цапари, обновено со помош на современиот преродбеник Лука Станчев. Истото е возобновено во спомен на бугарските војници, кои загинале во битката кај Црвена стена (1917) позната и како „Македонска Шипка“.

Претходна статија

Арсовска: Галијата е завршена работа и ќе продолжи да се урива

Следна статија

Минков: Целата политичка елита во РС Македонија е антибугарска

Најново од Вести