| |

На Србите никогаш нема да им бидат доволни бугарските територии

Пишува: Иван Николов, КЦ Босилеград за БГНЕС

Ако нема Срби во Бугарија, нема Бугари ни во Србија!

Ова е можеби може да биде логиката на Вини Пу, но не и на министер на земја кандидат за членство во Европската Унија. Но, на ужас на српскиот министер за надворешни работи Дачиќ, во Србија се уште има Бугари, а во Бугарија никогаш немало Срби.

Иако Србија формално преговара за членство во ЕУ од 2014 година, нејзините највисоки државни претставници не направија ниту еден чекор во оваа насока и не престануваат да исфрлаат антиевропски, вклучително и антибугарски пораки од времето на Првата светска војна и југокомунизмот, немајќи никаква врска со европскиот вредносен систем.

Списокот на антибугарски изјави и провокации е се подолг и подолг, говорот на омраза кон Бугарите и Бугарија е се поостар, а официјалните бугарски реакции на ваквите српски провокации, доколку воопшто се појават, обично се пишуваат деликатно и со крајна дипломатска софистицираност.

Српскиот претседател Александар Вучиќ на крајот на јуни изјави за државната телевизија: „Ако воведовме санкции против Русија, следниот ден ќе побараа од нас да го предадеме Косово – да ги направиме и двете. И тогаш ќе ни речеа да уапсиме уште 500 луѓе во Србија за да поминеме низ катарзата и да бидеме дел од Обединета Европа. Ако го направиме сето ова, тогаш ќе ни кажат дека не сме испечатиле доволно учебници на бугарски јазик и дека би било добро да воведеме поспецијален дијалект во југоисточна Србија“!?

Шефот на српската дипломатија Ивица Дачиќ (и поранешен портпарол на Милошевиќ) на крајот на јули уште еднаш и се налути на Бугарија што не ги признава националните малцинства, но протестирала за лошата состојба на Бугарите во Србија. „…Но кога ќе им кажеме, за правата на Србите во Бугарија, тогаш тие одговараат: во Бугарија нема Срби. Тоа значи ние да кажеме дека во Србија нема Бугари. Тогаш нема проблем и со бугарското национално малцинство. Секаде каде што има различни етникуми има војни, конфликти и кризи“!?

Чудна логика. Дали треба да се убиваат различните етнички групи за да нема војни, конфликти и кризи? Но, кој го создаде бугарското малцинство, ако не ненаситната српска жед за бугарски територии?

На друго место имаше кажано дека бројот на Бугарите во Србија е занемарлив, но Бугарија на секој состанок на Европскиот совет го поставува прашањето за правата на бугарското национално малцинство!?

Со други зборови, министерот за надворешни работи на Србија зборува за правата на малцинствата како да преговара за размена на воени заробеници: „дајте ни ги нашите Срби, ние ќе ви ги дадеме Бугарите“!? Штета што нема Срби во Бугарија. Но, дури и да имаше, договорот сè уште немаше да се реализира. Оти ​​не го интересираат Србите или Бугарите, туку само териториите – колку повеќе, толку подобро.

Ваквиот политички говор е, најблаго кажано, неприфатлив во комуникацијата меѓу народите и државите, особено оние кои, според Вучиќ, „немаат отворени прашања“.

Да потсетиме дека во последните летни месеци имаше и други провокации. На контролниот пункт „Олтоманци-Рибарци“, беше суспендирана фотодокументарна изложба за босилеградскиот погром или поточно злосторствата на српскиот четнички војвода Коста Печанац врз цивилното бугарско население во Босилеград и околните села на 15-16 мај 1917 година.

Малку подоцна беше запрен пакет со книги од познатиот бугарски поет, писател и дипломат Едвин Сугарев.

Потоа, на 12 јули, Србија го откажа бугарското присуство на трипартитниот прекуграничен собир во областа Голеш и собирот стана билатерален – само со претставници на Северна Македонија и Србија.

Но, на 2 август претседателите на Србија, Александар Вучиќ и на Северна Македонија, Стево Пендаровски, на српска територија, во манастирот „Св. Прохор Пчински“ заедно го прославија Илинден, поточно Првото заседание на АСНОМ, кога на 2 август 1944 година на српска територија беше конституирана Југословенска Народна Република Македонија.

Вучиќ во оваа прилика кажа многу убави зборови за пријателството, братството, сестринството и љубовта кон Македонците и македонскиот јазик. Овие иронични навестувања повторно беа на сметка на Бугарија, која со своето инсистирање на почитување на правата на македонските Бугари и ново читање на бугарската историја во Македонија ги „блокираше“ преговорите за членство на Северна Македонија во Европската Унија!?

Целата колумна на Иван Николов прочитајте ја на следниот линк во Бгнес.



Слични Објави