Одбележуваме 102 години од смртта на големиот бугарски преродбеник Марко Цепенков
На денешен ден пред 102 години во Софија се упокоил големиот бугарски преродбеник и собирач на народни умотворби Марко Цепенков.
Цепенков е роден во 1829 година во Прилеп. Се школувал на грчки јазик во Струга, кај учителот Наум Хаџов. Во 1856 или 1857 година се сретнува со Димитар Миладинов и почнува активно да собира фолклорни текстови. Учествувал и во борбата против грчкото свештенство за самостојна бугарска црква.
Во 1888 година, Министерството за народно образование во Софија почнува да го издава „Зборникот на народни умотворби, наука и книжнина“. Марко Цепенков стапил во контакт со професорот Иван Шишманов, на кого му ги доставил своите материјали. Професорот го посоветувал да се врати во Прилеп и да ја прошири својата колекција со описи на обичаи, занаети, традиции, тајни разговори и други. Цепенков трајно се преселил со семејството во 1888 година во Софија. До 1900 година во „Зборникот на народни умотворби, наука и книжнина“ објавил 269 бајки и легенди, 85 песни, 389 верувања и ритуали, над 200 соништа со нивни толкувања, 46 баења, 12 басни, 8 обичаи и обреди, 3727 поговорки и мудрости, 100 гатанки, 20 скоропоговорки и 67 детски игри. Во 1917 година го потпишал Мемоарот на Бугарите од Македонија од 27 декември 1917 година.
Автор е на песни и стихотворби, на драмата „Црн војвода“. Особено важна за историјата на бугарската книжевност е неговата автобиографија, напишана во 1896 година по предлог на Иван Шишманов, во која Цепенков јасно наведува дека е Бугарин.
