Преображение е ден за смирение и благодарност пред подвигот на тракијските револуционери

//

Пишува: Георги Станков

Денеска е Преображение, денот кога Тракија запеја јуначка песна. Денеска е денот кога тракиските војводи го вееја знамето на револуцијата за да им дадат поддршка на своите македонски другари. Една организација, едно востание, една заедничка цел – целосни граѓански права и автономија на Македонија и Одринско.

Не сум многу по гордеењето и сè уште ми е тешко да кажам дека сум горд на нешто или поради нешто што други луѓе го направиле пред мене и за мене. За мене, деновите како 20 април, 6 август или 6 септември се денови на смиреност и благодарност.

Смирен сум пред саможртвата на Тракијците кои во ноќта меѓу 5 и 6 август веќе знаеја дека востанието е осудено на пропаст. Знаеле дека масовно востание има само во Битола. Тие знаеја дека Крушево е веќе паднато, дека османлиската војска е побројна и подобро вооружена и систематски ги задушува востаничките буни. Тракијците знаеле дека бугарската влада е заплашена од Русија и не може да испрати помош. Видоа дека Европа не се меша. Тие знаеле дека се сами. И покрај тоа, го избрале патот на достоинството и саможртвата.


Затоа Преображение е ден на смирението – затоа што ретко наидуваме на такви лекции за херојство и храброст. Тракиските Бугари не се двоумеле. Нивната логика била едноставна и скромна, како нивниот карактер – ако сме дале заклетва, ќе ја исполниме заклетвата. Тракиските Бугари имаа храброст да кренат глава против империјата на само 200 километри од нејзината голема престолнина. Можете ли да го замислите тоа? Ова не го направиле ниту Ерменците ниту Грците. Востаниците зазеле два града на Црното Море. Тие ги кренале во воздух железничките линии и ги урнале телеграфски столбови. Тие ја создадоа Странџанската република. Се жртвуваа и се бореа 20 дена.



Преображение е ден на благодарност, за тоа што ни дале пример што треба да го следиме. Кога сме соочени со морални дилеми, со сомнежи и колебања, тие се нашиот компас кој го покажува правецот. Додека на Странџа свети ведриот месец, примерот на тракиските револуционери ќе не води и ќе ни дава напатствија. И секое чесно тракиско срце ќе го носи во себе „новото знаме на тракиската слобода!



Претходна статија

Колев: Кога одринци се кренаа заедно со нас Македонците во битката за слобода и човекови права!

Следна статија

„Добриот Бугарин“ на жешкото столче

Најново од Истакнато

Последниот атентатор (8)

Спомени на Крсто Петрушев (1913-2007) од Богданци, припадник на ВМРО, запишани од Владимир Перев. На почетокот