Пуф-пуф, пуф-пуф, пуф-пуф по коридорите со броеви 8 и 10

Пишува: Иво Иванов

(Додека го читате овој напис, слушајте ја „An der schönen blauen Donau“ од Јохан Штраус-син, или барем потпевнете си ја, така полесно ќе го запомните!)

„Според распоредот, без задоцнување на прв колосек, на Централната железничка станица во Софија пристигна брзиот воз од Скопје.“

Не знам кога и дали ќе бидам жив за да го слушнам најавувачот на централната железничка станица во Софија преку озвучувањето соопшти: „Според распоредот, без задоцнување на првиот колосек, на Централната железничка станица во Софија пристигна брзиот воз од Скопје.“ Рано е да се каже кога, но некогаш ќе ја слушнеме истата таа најава на станиците во Куманово, Крива Паланка, Ќустендил и Перник. Тогаш, но не порано, поранешната југословенска република, денешна Северна Македонија, ќе може да биде примена во ЕУ. Повторувам, не порано, Бугарија веќе ја направи оваа грешка со поддршката за влез на Скопје во НАТО.

Непростливо е дури вообичаените балкански политички лаици да прават толку многу грешки на почетокот на своето владеење, како што си дозволува новата влада во Скопје на чело со Христијан Мицкоски. Златно правило е да не почнувате борби што сте осудени да ги изгубите. Да се бркаат неограничени цели со ограничени средства секогаш води до трагедија. Но, сепак мора да има некое логично објаснување за однесувањето на кабинетот Мицкоски. Македонската влада наводно сака да започне преговори за влез во ЕУ, но истовремено ги напаѓа двете соседни земји-членки на заедницата. Новата македонска гарнитура на власт безумно инсистира пред Грција да го ревидира Договорот од Преспа во неговиот дел за името Северна Македонија. Единственото објаснување за ова е дека во одреден момент Мицкоски и компанија ќе кажат – добро го прифаќаме името, но за возврат ќе сакаме да ја притиснеме Бугарија да направи отстапки од договореното со ЕУ во 2022 година. Само така некои во македонската влада погрешно мислат дека можат истовремено да ги уценуваат ЕУ и Бугарија. За Скопје, договорите со Софија се поопасни отколку со Атина, бидејќи официјалната теза на македонската идеологија отсекогаш била дека Бугарите, освен како окупатори или емигранти, никогаш не постоеле во поранешната југословенска република. Зошто во Скопје повторно ја напаѓаат Бугарија? Освен вообичаената омраза кон Бугарија идеологијата на македонизмот, има и чисто опортунистички, комерцијални причини.

Кога конечно ќе ги почнат преговорите за членство во ЕУ, процесот поглавје по поглавје ќе се одолговлекува со години. Тоа ќе бара болни реформи и пред се претпристапните средства кои ќе доаѓаат од Брисел ќе бидат предмет на целосна европска контрола. Парите нема да можат да се распределуваат преку договорени тендери, на наши фирми и роднини. Но, денес итно се потребни пари. Затоа се земаат унгарските половина милијарда евра на Виктор Орбан за да се нахрани политичката клиентела на ВМРО-ДПМНЕ во општините преку проекти. Затоа овие политички партизани дадоа поддршка на изборите. Нека размислат тие кои ќе ги враќаат парите, а имено граѓаните. Средствата најверојатно нема да дојдат од испразнетиот унгарски буџет. Се чини дека доаѓаат од тајните фондови на Кремљ. Владимир Путин ќе посегне во некои од тајните џебови на Рајфајзен банка или OTP банка во Европа.

Овие пари имат за цел ослабување на ЕУ и НАТО во регионот на Западен Балкан, односно поранешната зона на влијание на Југославија. Во замена на заемот, новата влада во Скопје се залага за одложување на почетокот на преговорите со ЕУ и за блокирање на транспортните коридори на Балканот од Јадранот до Црното Море.

Имале пари унгарските ликови од Кремљ – дале. Москва не губи ништо. Војната во Украина ќе заврши на еден или друг начин. Полска, Украина, Романија и Пактот за три мориња ќе застанат на патот на рускиот сообраќај кон Европа. Но, Русија, дури и да биде поразена, ќе ги врати старите врски со Грција. Ќе бара директен логистички коридор од Солун до Централна Европа. Овде Кина веќе активно гради брза пруга од Будимпешта до македонската граница. Русија не смее да заостанува зад Пекинг во заплетканите свилени мрежи. Некако ќе мора да го обиколат Косово и тоа преку Северна Македонија.

И еве, чекајќи ја унгарската милијарда, извинете, половина милијарда, Мицкоски, неговиот министер за транспорт Александар Николоски и скопската медиумска пропагандна машина почнаа во хор да велат дека железничката пруга долж Коридорот бр. 8 до Бугарија е „скапа“ за нив. Чудно зошто пропуштаат дека „транспортниот коридор“ не значи само железница, туку и автопат и други придружни комуникации. Не сакаат ни да помислат дека ќе бидат потребни пари не само за железницата, туку и за автопатот. Се разбира, ако парите не ги даде Европската банка за обнова и развој и Европската инвестициска банка, туку некоја кинеска државна корпорација, цената немаше да биде проблем. Колку е поскап проектот, толку повеќе пари ќе се соберат од него. Се сеќавате ли на „бомбите“ со снимките од разговорите меѓу Никола Груевски и неговиот министер за транспорт Миле Јанакиески. Двајцата се расправале колку пари да побараат од Кинезите за да ги добијат тендерите за патните делници Миладиновци – Штип и Кичево – Охрид. Но, така е, политичарите секогаш се потпираат на слабата меморија на гласачите…

За крај, накратко да резимираме за Мицкоски, Николоски, Орбан, Александар Вучиќ и нивните соработници во Москва и Пекинг. Преговорите за пристапување на поранешната југословенска република Северна Македонија во ЕУ ќе започнат кога власта во Скопје ќе ја вклучи бугарската заедница во македонскиот устав. Преговорите ќе завршат дури кога на станицата во Софија ќе пристигне брзиот воз од Скопје за Софија, но не преку Ниш, туку преку Ќустендил. Останатото е погрешна политика и барање приватни провизии. Османлиските власти ги нарекувале рушвет , на современ руски го нарекувале „откат“, на српски сè уште е „мито“. Какви и да се новите безбедни апликации со кинески или руски софтвер во телефоните на власта во Скопје, нивните следни бомби наскоро ќе експлодираат, како што тоа се случи во времето на режимот на Груевски. Записите ќе излезат уште пред да тргне возот од Скопје преку Белград до Будимпешта…. Пуф-пуф, пуф-пуф, пуф-пуф… Никола ќе го пречека своето ново друштво покрај синиот Дунав…