Васил Иванов Кунчев е човек

Facebook статус на Георги Драганов, основач и главен уредник на сајтот Војна и мир

Сите ние денес мислиме за него и со право. Националната меморија се обидува да го претвори во нешто повеќе од човек – во генијалец, во светец, во суперхерој, потег што ги има своите слабости – како само надлуѓето да се способни за такви дела, а тоа делува дестимулирачки.

Васил бил човек. Умен, без сомнение. Писмен, без сомнение. Добивајќи образование, едно од најдобрите достапни во тоа време, тој бил предвесник на нова ера, бидејќи до него допреле нови идеи – либерализам и национализам, и двете спротивставени на империите што владееја со Европа со векови.

Васил не бил задоволен од структурата на општеството. Васил одлучил дека повеќе не може да живее вака. Затоа, тој ја напушти службата во Православната црква, на која ѝ бил доживотно посветен и се посветил на револуционерната дејност.

Кон што стремел? Национална држава на Бугарите. Васил имал само 23 години кога Бугарите се избориле за нивната автокефална црква, прекинувајќи го наметнувањето од страна на Османлиите и Грците, сите православни балкански народи да бидат под еден верски именител. Јасно се издвојуваме и изјавуваме дека не сме Грци, фанариоти или само православни – туку и нешто друго.

Овој политички процес секако дека одекнал во душата на младиот Васил и му дал надеж дека и ние Бугарите можеме. Веќе следната 1861 година се откажал од монашкиот чин и се посветил на тешката и опасна работа, од која немал никаква материјална корист.
Можеме да прочитаме многу за неговите постапки, за неговите дела, за неговата итрина и снаодливост, за апсолутно неверојатната способност да создаде мрежа од тајни комитети, кои да соберат оружје и да кренат востание.

Лично, отсекогаш сум се восхитувал на мислата кај човекот, што го овозможило сето ова. Затоа што тој беше само човек, но направил толку многу. Васил Левски е навистина еден од најпознатите Бугари и е пример за тоа дека секој од нас е способен да направи сѐ, доволно е навистина да го посака тоа.

Почивај во мир Ѓаконе. Не си заборавен.