Над 200 учесници ја оживеаја историјата со голема реконструкција на Петричкиот инцидент кај планинарскиот дом „Беласица“ во Бугарија

Над 120 учесници во униформи и историски улоги и уште околу 80 лица, кои го пресоздаваа локалното население, се вклучија во историската реконструкција на Петричкиот инцидент. Настанот се одржа на 17 октомври во реонот на планинарскиот дом „Беласица“ и собра патриоти, историски клубови и истомисленици од различни делови на Бугарија, обединети од желбата да го зачуваат споменот за еден од драматичните настани во историјата на Петрич и Бугарија, пишува Пиринско.

Иницијативата е организирана од Здружението „Арамии“ – Петрич, заедно со Општина Петрич. Подготовката за големата реконструкција траела речиси цела година, изјави за БТА Михаил Костадинов, претседател на здружението.

Преку историски костими, воени униформи и реконструирана секојдневна средина, учесниците го пресоздадоа животот во пограничниот регион и настаните околу селото Дрангово и одбраната на Петрич.

„Се обидуваме да го пресоздадеме селото Дрангово, до кое навистина стигнала грчката армија, и градот Петрич, до кој таа не стигнала и кој ние го браниме“, објасни Михаил Костадинов.

Оваа година секојдневната средина беше дополнета со нови елементи за уште повеќе да се доближи до историската стварност. Целта на организаторите не е само да ги претстават фактите, туку и да ја внесат публиката во атмосферата на тоа време и да ги прикажат искушенијата со кои се соочувале луѓето од Петричкиот крај.

На 19 октомври 1925 година, по граничен инцидент меѓу грчки и бугарски војници, грчка воена единица навлегува на бугарска територија во реонот на Петрич. Бугарија организира ограничени сили за заштита на населението во пограничниот регион, а последователните судири доведуваат до жртви и разурнувања.

Случувањата предизвикуваат сериозна меѓународна напнатост. Грција инсистира на казнена акција, додека Бугарија се обраќа до Друштвото на народите. По интервенцијата на меѓународната организација е наложено грчките војници да се повлечат од бугарската територија, а на Бугарија да ѝ биде исплатено обесштетување во износ од 45.000 британски фунти.

Така Петричкиот инцидент останува во историјата не само како тешко искушение за локалното население, туку и како пример за улогата на меѓународната дипломатија во ставањето на конфликтот под контрола и спречувањето на поширока ескалација.

Во реконструкцијата се вклучија претставници на бројни здруженија и историски клубови од земјата. Меѓу нив беа Здружението „Арамии“ – Петрич, Националното ајдутско движење, Здружението „Ајдути“ – Благоевград, Клубот на љубители на историско оружје „Чакар Војвода“ – Самоков, Регионалниот клуб „Поп Грујо Бански“ – село Бања, општина Панаѓуриште, „КОМИТИ“ – Стара Загора, Регионалниот клуб „Традиција“ – Нова Загора, НД „Традиција“ – Регионален клуб „Рила – Седма пешадиска рилска дивизија“ и ТК „Везеница“.

Со своето учество тие придонесоа за реалистичното пресоздавање на историската средина и за претворањето на настанот во средба меѓу генерациите, во која минатото оживува преку личното учество и заедничкото доживување.

Во програмата се вклучија и воспитаници на ЦПЛР–ОДК – Петрич од танцовиот ансамбл „Герѓовче“ и Музичкиот клуб. Децата и локалните изведувачи го збогатија настанот со песни и ора карактеристични за регионот, а предвидените рецитал и ученички настапи внесоа уште еден акцент во чествувањето.

Во рамките на настанот беа претставени и првите четири тома од книгите на Иван Михајлов. Нивното преиздавање е иницирано и финансирано од организаторите, а претставувањето го направи проф. д-р Спас Ташев.

Минатата година реконструкцијата беше посветена на 100-годишнината од Петричкиот инцидент. Организаторите наизменично претставуваат различни историски настани, а во претходните изданија го пресоздавале и ослободувањето на Петрич.

Според Михаил Костадинов, интересот за реконструкцијата на Петричкиот инцидент е поголем и поради можноста да се обезбедат облека и униформи автентични за периодот.

Реконструкцијата покажа дека споменот за минатото може да се зачувува не само преку книги и документи, туку и преку живото учество на луѓе кои ја пренесуваат историјата на следните генерации.