|

Додека ечат сирените на Косово

Пишува: Иван Николов, директор на КИЦ Босилеград, специјално за БГНЕС

Некако незабележана остана веста дека озлогласената руска паравоена организација „Вагнер“ веќе ги раширила пипалата во Србија, наводно под изговор дека тргнува по „руските либерали“, поточно руските бегалци во Србија од војната во Украина. Според српски извори, тие се веќе околу 140 000 и се против Путин.

Неколку дена подоцна, ситуацијата на Косово повторно драматично ескалира. Засега се уште нема докази за поврзаност на двата настани. Но, самото присуство на „Вагнер“ во Србија или неговите српски ограноци како „Орли“, „Народни патроли“ итн., кои го направија нивното огнено крштевање во Украина, е доволно за да предизвика загриженост и грижа за мирот и безбедноста на Балканот.

Косовската држава долго време се обидува да влезе во својата улога со тоа што ги принудува Србите од северно Косово да ставаат косовски таблички на своите автомобили, да добијат косовски лични документи, да ги почитуваат косовските власти, да плаќаат даноци, струја итн.

Оливер Ивановиќ беше единствениот политичар кој по осамостојувањето на Косово бараше решение за Србите во северно Косово во рамките на косовските институции и беше убиен во 2018 година. Убијците сѐ уште не се откриени.

Сегашните лидери на косовските Срби одбиваат да се потчинат на државата Република Косово, а Белград не сака да ја признае. Српските политичари во нивните официјални говори сè уште зборуваат за „т.н. држава Косово“ и за државните институции – „привремени косовски институции“. Така, Северно Косово стана проблематична област во која Република Косово нема целосна контрола. Србија не штеди финансиски средства да ги задржи Србите на Косово и практично тие сè уште се под влијанието и раководството на Белград.

Така беше и кога српските пратеници го напуштија косовскиот парламент, а над 600 луѓе ја напуштија полицијата и општинските власти. Така е и сега, кога поради апсењето на поранешниот полицаец Дејан Пантиќ под сомнение дека „организирал терористички напад против Централната изборна комисија во северно Косово“, косовските Срби поставуваат блокади на патиштата и предизвикуваат интервенција на специјалните сили на Косово.

Сега се слушаат вообичаените сирени, истрели и детонации, а врз патрола на ЕУЛЕКС била фрлена шок бомба. Затворени се граничните премини со Србија „Јарине“ и „Брњак“. Република Србија побарала дозвола од меѓународните мировни сили КФОР за влез на српската војска и полиција на Косово!?

На српските телевизии, претседателот Вучиќ, видно вознемирен, ги обвини косовските власти и претседателот Албин Курти дека ја загрозуваат безбедноста на косовските Срби и ги принудуваат да ги напуштат своите домови во Косово. Додека српските медиуми ја преувеличуваат опасноста за косовските Срби и намерно предизвикуваат тензии на Балканот, претседателот Вучиќ патетично е прикажан од сите српски телевизии како жртва и херој кој, и покрај притисокот од САД и Западот, „нема да го предаде Косово“.

Некои тоа го објаснуваат како обид да се прикријат внатрешните проблеми во српското општество. Може и така да е.

Но, сето ова почнува да наликува на добро познатото сценарио кое ги започна југословенските војни и руско-украинската војна – прекумерно изложување на опасноста за Србите во Босна и Хрватска, односно за Русите во Доњецк и Луганск, испраќање на паравоени единици „Црвени баретки „, „Бели орли“, Српска доброволна гарда“, „Скорпиони“ итн. во Хрватска и Босна или „Вагнер“ и „Кадировци“ во Украина, за „спасување“ на загрозените малцинства, што предизвикува реакција на редовната армија и полиција и војната веќе се распламтила! Во двата случаи, паравојските служеа како „детонатори“ кои го разнесоа мирот и ја потпалија војната.

Загриженоста е уште поголема имајќи предвид дека војната во Украина не оди според планираното, а руските позиции во Србија и проруските чувства во српското општество се зајакнуваат на фонот на растечкиот евроскептицизам.

Состојбата на руско-украинскиот фронт во моментов не е во корист на Русија. Речиси целиот свет застана на страната на Украина и можеби токму тоа ќе го натера Путин да ги придвижи своите марионети на Балканот за да го оттргне, барем привремено, вниманието од себе.

Исфрустрирани од загубата на Косово и поразите во југословенските војни, српските политичари лесно паднаа на оваа јадица и делумно успеаја да се консолидираат и повторно да тргнат во офанзива за сонот за Голема Србија. Секако внатре во државата нема кој да ги спречи. Позицијата и опозицијата се со ист став за прашањето за Косово – неправедно е одземено од Србија и таа треба да си го врати по секоја цена. Или барем да го откине северниот дел. Сè друго паѓа пред тој сон – европската иднина на Србија, мирот и безбедноста на Балканот, односите со соседите, демократијата, човековите права итн.

И додека неколкуте разумни и проевропски интелектуалци во Србија сè уште се тешат дека Вучиќ нема да се осмели да оди толку далеку да го запали Косово и да започне нова војна, разумните аргументи некако ги избегнуваат. Токму затоа што причините за избувнувањето на војните немаат разумни, а камоли хуманитарни објаснувања. Единствената причина за избувнување на секоја војна во историјата на човештвото е убивање на луѓето со цел да се контролира нивната територија.

Слични Објави