Доминго: „Не мислам дека има друга земја како Бугарија со толку многу големи пејачи.“

На 29 август кралевите на операта Пласидо Доминго и Хосе Карерас беа во Софија и учествуваа на Оперската гала по покана и организација на продуцентската компанија на бугарската оперска дива Соња Јончева, а bTV беше ексклузивен медиумски партнер на настанот.

Пласидо Доминго и Хосе Карерас настапија на сцената под ѕвездите пред храм-паметникот “Александар Невски” заедно со Соња Јончева, изведувајќи некои од најсаканите оперски и оперетни арии.

Елица К’нчева е единствената новинарка која направи интервју со нив.

Г-не Карерас, се сеќавате ли на Вашата прва средба со г-нот Доминго?

Хосе Карерас: Тука веќе зборуваме за минатиот век, можеби и малку порано. Се сретнавме во Барселона. Пласидо пееше во театарот „Лисео“ во операта „Манон Леско“. Јас токму го завршував моето музичко образование тогаш. Тој беше толку мил, толку љубезен со мене. Ми даваше многу совети, но на многу скромен начин. Многу добро го паметам тој момент. Тоа беше пролетта 1970 година.

Пласидо Доминго: Тогаш веќе пеев во Барселона, прекрасен град. Мислам дека ти таму првпат настапи во „Лукреција Борџија“ со Монсерат Кабае. Тоа беше неговото прво изведување таму и јас присуствував.

Веќе сте биле во Бугарија неколку пати и сте пееле со големи бугарски изведувачи. За кои од нив чувате најтопли спомени?

Хосе Карерас: Имам прекрасни спомени од многу, многу Бугари. Но ако морам да изберам еден, иако е многу тешко, тоа би бил Николај Ѓауров. И јас и Пласидо имавме можност да пееме со него во различни опери. На пример, во „Дон Карлос“, каде што тој играше извонреден Филип Втори. Тој беше голем уметник и велик човек.

Пласидо Доминго: Знаете ли, чудно е. Не познавам друго место со толку многу имиња на големи пејачи. Неверојатно е. Секогаш ми е задоволство.

Хосе Карерас: Можеме да ги спомнеме сопраните како Ана Томова-Синтова, Гена Димитрова.

Вие сте пееле со Раина Кабаиванска во „Тоска“. А слушнав дека Гена Димитрова многу ви помогнала?

Хосе Карерас: Вие знаете дека доживеав нешто многу тешко во животот. Таа ме поддржуваше, ми праќаше писма, ми препорачуваше лекувања. На крајот, таа почина од истата болест. Многу ми беше тешко. Но таа беше голема дама.

Познато е дека го познавате и Христо Стоичков, кој играл за Вашиот омилен клуб – Барселона.

Хосе Карерас: Да, јас сум голем фан на Стоичков. А Пласидо не, затоа што тој е навивач на Реал Мадрид. Си носи значка од неговиот клуб.

По големиот успех на проектот „Тројцата тенори“, како успеавте да го одржите успехот?

Пласидо Доминго: Почетокот беше сосема природен. Ние тројцата со Лучано Павароти живеевме во иста зграда во Њујорк. Често излегувавме заедно, тие играа карти со Хосе, а јас само ги гледав. Потоа решивме и да пееме заедно. Некои луѓе нè прашуваа – „Зошто тројца тенори?“. А ние велевме: „Ова е ново, такво нешто нема!“

Хосе Карерас: Репертоарот исто така беше важен. Пеевме песни кои публиката ги познаваше – неаполитански, шпански, популарни мелодии. Тоа нè направи познати.

Дали возраста е само број кога станува збор за сцената?

Хосе Карерас: Среќни сме што нашата професија е и наше призвание. Го сакаме моментот со публиката и тоа не тера да не ја чувствуваме возраста. Но Пласидо е феномен. Никогаш не постоел пејач со толку долга и фантастична кариера.

Пласидо Доминго: Што да кажам за моите 80 години? Со Хосе сме пријатели од самиот почеток. Поминавме низ многу заедно. Знаеш ли дека роденденот ти е на истиот датум со мојата сопруга?

Во 80-тите години успеавте да ја победите левкемија. Кои пријателски гестови Ви значат најмногу?

Хосе Карерас: Еден момент никогаш нема да го заборавам. Г-нот Пласидо Доминго дојде во САД, во Сиетл, каде што се лекував. Ми даде многу храброст и пријателство. Тоа ми даде сила да се вратам.

Пласидо Доминго: Беше прекрасно да бидам до него. Но се сеќаваш ли – кога се врати, првото нешто што направи беше да дојдеш на моја претстава во Барселона. Целата сала полуде од радост кога го виде пак.

Кој момент на сцена би го издвоиле како најнезаборавен?

Хосе Карерас: Првиот концерт во Рим, 1990 година, за финалето на Светското првенство во фудбал. Многу ни недостига Лучано. Тој беше фантастичен и забавен.

Пласидо Доминго: Многу е тешко тенори да се разбираат меѓу себе, но ние успеавме. „Тројцата тенори“ беше нешто сосема ново.

Конкурсот „Опералија“ ќе се одржи во Софија оваа година. Зошто ја одбравте Бугарија?

Пласидо Доминго: Бугарија има неверојатно многу добри пејачи. Не знам друга земја со толку таленти. Имам список со имиња во џебот – и е многу долг!