Кога со години наметнуваш наратив дека Бугарија е непријател, неизбежно се наоѓаат луѓе кои преминуваат од говор на омраза кон дела на омраза
Андреј Ковачев
По години систематска антибугарска пропаганда, наметнувана од политичари, медиуми, самопрогласени „историчари“ и целата мрежа на т.н. длабока држава, денес гледаме уште еден загрижувачки резултат – палење на автомобили на бугарската амбасада во Скопје.
Не тврдам дека овој чин е извршен од власта, но таа носи политичка и морална одговорност.
За да го одвлече вниманието на јавноста од недостигот на реформи, влошената социо-економска положба на македонските граѓани и блокадата на европската интеграција, власта во Скопје наметнува атмосфера на омраза кон Бугарија и кон секој граѓанин на Република Северна Македонија кој отворено го изјавува својот бугарски идентитет.
Истата таа атмосфера доведе до:
• нападите врз бугарските културни клубови во Битола и Охрид;
• вознемирувањето и насилството врз Христијан Пендиков;
• судскиот прогон на Љупчо Георгиевски;
• постапките против луѓе како Драги Каров и други граѓани кои отворено се самоопределуваат како Бугари;
• секојдневното ширење омраза во дел од медиумите и социјалните мрежи.
Кога со години всадуваш дека Бугарија е непријател, неизбежно се наоѓаат луѓе кои преминуваат од говор на омраза кон дела на омраза. Затоа овој инцидент не треба да се разгледува како изолиран криминален чин, туку како уште еден симптом на една длабоко отруена општествена средина, за чие создавање одредени политички кругови ја носат својата одговорност.
Автомобилите ќе бидат поправени, но кој ќе ги поправи штетите што едно нереформирано и во суштина антиевропско владеење им ги нанесува на граѓаните на Северна Македонија?
