Македонистите се шокирани од предлогот на Макрон

//

Пишува: Проф. д-р Димитар Гоцев/ БГНЕС

Проф. д-р Димитар Гоцев предава Нова и наjнова историја на Бугарија во СУ „Св. Климент Охридски“. Потекнува од познато бугарско семејство од РСМ. Неговиот татко Георги Гоцев бил прогонуван и одлежал 12 години во затворите на југословенскиот диктатор Тито поради неговото бугарско потекло и борбата за независна Македонија по 1945 година. По промените од 10 ноември 1989 година e meѓу ВМРО-СМД. како наследник на ВМРО на Тодор Александров и Иван Михајлов и бил нејзин претседател од 1990 до 1993 година. Проф. д-р Димитар Гоцев е меѓу иницијаторите за возобнувување на Македонскиот научен институт и е негов директор 16 години.

До 1944 година светот знаеше дека во Македонија се води народно-ослободителна борба на Бугарите и додека не се реши бугарското национално прашање таму не може да има мир. Србите и Грците, кои ја поделиле Македонија по Договорот од Букурешт и Неј во 1913 и 1919 година, не признавале дека таму има Бугари, нарекувајќи ги „Јужни Срби“ или „Грци што зборуваат бугарски“.

Интелигенцијата во Македонија со перо и збор се бореше против српското и грчкото влијание. Таа сè до 1944 година не дозволила ерозија на бугарското население и уништување на бугарската национална идеја, па прашањето за Македонија станало српско или грчко прашање. До 1944 година тоа било бугарско прашање. Поради ова, односите на Бугарија со соседите не биле добри.

Автономијата на Македонија беше вградена во Берлинскиот договор и во суштина беше изум на Големите сили. Нашите национални револуционери тогаш ја прифатија како спасоносна идеја и се бореа за неа до последен. Идеите за автономија, федерација и независна Македонија се бугарски.

Кога Југославија се распадна во 1941 година, бугарското население создаде само акциони комитети и бугарската власт, т.е. ја дефинирале како бугарска уште пред влегувањето на бугарската војска. Движечката сила зад оваа идеја била интелигенцијата, која поминала низ српскиот образовен систем. Овие луѓе не сакале ниту автономија, ниту федерација, сакаа национално обединување.

И додека народот на Македонија се дефинирал како бугарски, Коминтерната, Сталин и Тито дојдоа до идеја за нејзино отцепување од Бугарија, во суштина оживувајќи ги великосрпските идеи на Цвијч, Белиќ и Новаковиќ, кои проповедаа дека во Македонија живее аморфна маса, која би можела да биде и српска и бугарска во зависност од тоа кој ги поседува овие земји. Во рамките на Кралството Југославија, Србите владееле со Македонија речиси 23 години, но не успеале да ја сменат свеста на бугарското население, создавајќи од неа „прави Срби“. Македонистите владеат со неа 80 години, но таму има луѓе кои се дефинираат како Бугари без дури да имат отидено до Бугарија.

Македонизмот дојде во Македонија на бајонетите на Црвената армија, на Бугарите не им беше дадена можност за самоопределување. Сталин и Тито објавија дека нема да има повеќе Бугари, дека населението било лажено дека е бугарско и за тоа создадоа „македонска историја и јазик“. Секој што се спротивставуваше на оваа идеја беше прогонуван со помош на опскурниот Закон за заштита на националната чест. Така елитата на Бугарите била обезглавена. Македонизмот е намерно создаден на антибугарска основа за да се асимилираат Бугарите.



Проф. Гоцев и последниот водач на ВМРО Иван Михајлов.

Оваа ситуација почна да пука на почетокот на 1990-тите, кога Југославија и СССР се распаднаа. Преку референдумот одржан на 8 септември во 1991 година населението на Македонија сакаше да се отцепи од Белград, повторно се оживеаја идеите за напуштање на т.н. Караџица, српската азбука, во многу населени места настанале здруженија на репресираните од српската комунистичка власт „Големобугари“, „Михајловисти“ и „ВМРО-вци“. Просрпската македонска номенклатура и агентите на озлогласената Државна безбедност на југословенскиот диктатор Јосип Броз Тито, УДБА, аналог на КГБ, не дозволија да се развијат процесите на заживување на бугарскиот јазик во Македонија. Пример за нивната успешна интервенција е трансформацијата на ВМРО-ДПМНЕ во организација која се спротивставува на бугарската идеја и го следи стилот и методите на комунистичката југословенска пропаганда.

Македонистите до ден денес го чуваат детето на сталинизмот за да можат да се борат против Бугарија. Од друга страна, Бугарија сè уште не може да ги разоткрие корените на македонизмот.

Влезот на Бугарија во Европската Унија ни е од голема корист. На 1 август 2017 година го потпишавме Договорот за пријателство и добрососедство, но тој не само што не го спроведува Скопје, туку скопските македонисти го нападнаа. Европејците видоа дека зад македонизмот стојат други сили кои ја кочат европеизацијата на Македонија.

Франција и Емануел Макрон, со својата експертиза за Балканот, беа најпогодни да дадат предлог во име на Европа. Бугарите со радост го дочекаа проектот на западната и француската дипломатија, а македонистите, заедно со нивните покровители, се спротивставија. Тие го искинаа и запалија проектот пред очите на Европа и нејзините највисоки лидери во ликот на Урсула фон дер Лајен. Целата омраза ја насочија кон ЕУ.

Македонистите беа шокирани од предлогот на Макрон бидејќи ја отвори вратата на вистината. Вистина која се крие и прогонува. Точно е дека таму живеат Бугари кои не можат да се дефинираат како такви, затоа што не им е дозволено. Македонистите се плашат дека Европа ќе ја препознае постоечката бугарштина со својата историја и јазик.

Само демократизација на институциите во Република Македонија, давањето право на населението на слободно самоизразување и добрите односи со Бугарија се патот на Скопје кон Европа и членството во ЕУ.

Претходна статија

Русија сакала да го спречи и задуши Илинденското востание по секоја цена

Следна статија

Македонски Бугарин од Битола со прашање до Весна Бендевска: Каде бевте кога ме избркаа од работа како куче, а сега трчате во нашиот клуб „Иван Михајлов“

Најново од Истакнато

Последниот атентатор (8)

Спомени на Крсто Петрушев (1913-2007) од Богданци, припадник на ВМРО, запишани од Владимир Перев. На почетокот