ПАДНАТИТЕ БОРЦИ

Си беше еднаш една татковина која за нас не беше ни јужна, ни северна, ни источна, ни западна. За сите нас беше една и единствена МАКЕДОНИЈА! И ете така се појавија, се јавија, излегоа од сите страни човечки битија, кои почнаа да се делат. Едните секогаш беа повеќе од другите, така си се доживуваа барем. Едните беа за Македонија, другите не. А никој не знаеше, само си ги доживуваше тој некој според сопствените убедувања. И нели сите знаеме што и како било а и сѐ уште е. Да пробаме со овие, да пробаме со оние, а реално никој не ни одговара злото си е зло, алчност! А понекогаш не си одговараме и самите ние. И така времето како време си врви, а борците си лаат. И дојде чумата на 21-ви век КОВИД 19. И пак и пак се јавија истите зла, си ги вперија оружјата и продолжија да се напаѓаат и да се прават подобри од другите. Чичко Африм, тетка Маре, пензионери, Тања и Војче работници во текстилна индустрија, Лиле и Мустафа вработени на бензиска, Маја и Зоки здравствени работници, Јован и Марија продавачи во маркетите, а Н.Н, М.М, Ј.Ј вработени во министерство, Влада, Собрание, јавна администрација итн. И сите иницијали и во текстов измислени имиња, се само луѓе од крв и месо, со ист состав на внатрешни органи, ама едните подоле, другите погоре.


Луѓе, драги сега и денес, во моментов сме сите долу, сите на колена, сите сме паднати борци, сите клечиме ама главата ја вртиме кон горе, заедно бараме спас од Семоќниот и го молиме да не прифати како исти. Е сега драги мои сите сме исти. Сега нема ВИП ложа и трибини. Доста е, сега е навистина доста. Обединете се и останете дома, зачувајте го своето а и здравјето на сите, ама баш на сите. Свртете се и преиспитајте се дека 90% од вие „ВИП-от“ сте ВИП благодарение на тие пред вас, а токму тие заслужуваат да останат во вашата закрила. овој пат од срце. Дојде време на самосоочување и кажување на вистината во лице. Таа била и ќе биде најсилното оружје!

Автор: Димитар Попандонов, член на НК на ГДУ