„Повторно горда Македонија“, повторно во плен на лажниот патриотизам на Мицкоски

Димитар Русков/БГНЕС

Премиерот на Северна Македонија Христијан Мицкоски го потврди традиционалното прекршување на меѓународните договори што неговата држава ги склучила, потпишала и треба да ги почитува, барем ако сака да биде доживувана како рамноправен партнер во Европа.

На 18 август, Денот на Армијата, тој ја нарече својата земја „Македонија“ во спротивност на Преспанскиот договор со Грција од 2018 година, кој наложува употреба на уставното име. Проблемот не е во еднократната употреба на „Македонија“, туку во систематското газење на меѓународното право и ударот врз авторитетот на сопствената држава. Спроведувањето на договорот не е дефинирано по желба, ниту како препорака, договорот е задолжителен. Важи и внатре во, и надвор од Северна Македонија – на секоја средба, форум и манифестација, без исклучок.

Мицкоски дојде на власт, водејќи цела своја агресивна предизборна кампања врз псевдопатриотската реторика дека ќе ги раскине договорите со Бугарија и Грција, кои ја кренаа рампата на нашиот југозападен сосед кон двата најголеми сојузи во светот – НАТО и Европската Унија. Засега „раскинува“ единствено со Брисел. Претседателот на ВМРО-ДПМНЕ, без сомнеж придаток на Српската напредна партија, постепено го формализира неевропскиот курс на својата влада.

Спротивставувањето на Договорот за добрососедство со Бугарија од 2017 година е грдо, но објасниво со непоколебливата антибугарска основа на македонизмот. Таа често се занемарува и наивно се игнорира во Бугарија, но кога станува збор за Преспанскиот договор, Грција не е толку благонаклонета, ниту ќе се потресе од потребата на Мицкоски да гради лажен образ на храбрец пред своите приврзаници. Атина, заедно со Европската Унија, повеќепати нагласила дека погазувањето на договорите е еднакво на самоблокирање во пристапниот процес кон Европската Унија за Скопје.

Изолацијата, по која тргна Мицкоски, е непромислена, но намерна, со јасната порака дека за Северна Македонија договорите се обичен лист хартија. Таа ја носи државата по текот кон суровото место на Балканот во 90-тите, обележани со грчкото ембарго, или антиквизацијата во периодот 2006–2016 година, запаметена со гипс картонот, врз кој се држи и сегашната државна политика.

„Повторно горда Македонија“, повторно во плен на лажниот патриотизам.