ДЕНЕШНАТА АГРЕСИЈА НА МАКЕДОНЦИТЕ КОН БУГАРИЈА Е ОДГОВОР НА ЛОШО ПРИКРИЕНА БОЛКА (2)

Агресивен идентитет

Идентитетот вклучува два фундаментални геста – самоидентификување и разграничување. Kaжувате кој сте, но докажувате и со тоа по што се разликувате од некој друг. Идентитетот е стар конфронтациски ефект.

Паисии Хилендарски го напишал прогласот за бугарскиот идентитет во XVIII век. Неговата „Славјанско-бугарска историја“ апелира на меморијата, потсетува на славата, укажува на непријателите и ги засрамува заблудените. Со години го читале и препишувале „за инает“ на Грците и Србите. Факт што може да покаже дека за време на Преродбата значајни противници на тешко структурираниот бугарски идентитет биле претежно Грците, кои биле асимилатори преку нивната доминација во религијата и културата.

Историски „стокмената“ македонска нација исто така го бара својот противник, својот историски непријател. И таа го пронајде кај Бугарите за да дејствува „пакостливо“ кон нив.

Денес, Македонците заборавија кој век е надвор и ги користат испробаните техники на раните денови на градење на нацијата. Тие се свесни за фактот дека меморијата, дури и да биде заменета, е „алатка за борба“ (Пјер Нора). Но, тие категорично одбиваат да прифатат дека покрај меморијата, која е афективна и асимилативна, постои и историска наука која ги почитува фактите и се стреми кон објективноста.

Кризен идентитет

Северна Македонија во моментов е под влијание на синдром на силен идентификационен дефицит.

Кога се создава држава, таа има потреба од народ. Нагласуваме – не од население, туку од народ. На државата и требаат и другите атрибути на колективниот идентитет: име, територија, историја, меморија, јазик, симболи, пантеон на херои … Проблемот на државата Северна Македонија е што повеќето од овие атрибути се оспоруваат. Името, историјата, симболите ги оспоруваше Грција. Историјата, јазикот, пантеонот на ликовите се предмет на дебата со Бугарија.

Како одговор на сите тврдења, Македонците навреме презедоа одлучувачки марш.

Тие влегоа длабоко во елинистичката ера за да го фатат Александар Велики. Тие се натпреваруваат низ средниот век за да ги обединат кралот Самоил и неговите заслепени војници. Тие минуваат низ зората на модернизацијата и борбите за национално ослободување за да се препознаат преку Гоце Делчев, Васил Чакаларов и други.

Многу нации ги пребарувале „рафтовите“ на историјата. Тие барале во нив херои, подвизи, статуси, симболични добра. Така, Северна Македонија се шета по „рафтовите“ со цел да ги опише, според своето сфаќање и во своја корист, тешките идентификациски судири на Балканот во 19 и 20 век. Колку повеќе императори и цареви ќе откраднеме, толку повеличествени ќе станеме – ова е вербата. Наивна, се разбира.

Првиот дел од колумната на професорот Стефанов можете да ја прочитате овде.

Автор: проф. д-р Валери Стефанов

Продолжува…