Одбележуваме 185 години од раѓањето на Апостолот на бугарската слобода Васил Левски

//

На денешен ден одбележуваме 185 години од раѓањето на апостолот на слободата Васил Левски.

Васил Кунчев е роден на 18 јули (6 јули стар стил) 1837 година во Карлово во семејството на Иван Кунчев Иванов и Гина Василева Караиванова. Тој имал двајца браќа – Христо и Петар – и две сестри – Ана и Маријка. Во 1862 година учествувал во Првата бугарска легија на Раковски во Белград. Таму поради неговата агилност и храброст го добил прекарот Левски (според легендата направил лавовски скок на воени вежби). По распуштањето на легијата, тој се приклучил на четата на дедо Иљо војвода. Во 1863 година заминал за Романија и по краток престој се вратил во Бугарија. Во пролетта 1864 година, во пресрет на Велигден во Сопот, Левски во присуство на најблиските пријатели си ја отсекол долгата монашка коса. Од тој момент станува ѓакон миротворец (слуга, помошник) на слободата Васил Левски.

Легендата и историската вистина кажуваат како тој поминал низ секоја бугарска населба, ги привлекувал најдобрите Бугари по себе и создал револуционерни комитети на речиси секој агол. Затоа што е убеден дека „Нашата работа зависи од нашите сопствени напори“. Турците постојано го барале, но тој постојано успевал да им избега. За неговата неверојатна издржливост и веселиот карактер Ботев напишал: „Надвор е зима, пукаат камењата од студ, а тој, Левски, пее“.

Апостолот на бугарската слобода бил предаден во зимата 1872 година. Бил заробен во гостилницата во К’крино кај Ловеч. Нему му било судено во Софија. Дури и турските судии биле изненадени и воодушевени од него. Обесен е „таму кај градот Софија“ на 19 февруари 1873 година, Васил Левски е вечниот критериум на генерациите Бугари од Ослободувањето до денес, но некако неговите завети секогаш остануваат неостварен бугарски сон. Фактот дека за Бугарите поголем празник е бесењето, а не роденденот на Левски, останува парадокс до ден денес. За ова се дадени различни објаснувања. Дали е чувството на вина што никој во тоа време не се обидел да го спаси на пат кон Софија, дали затоа што повеќе го почитуваме Воскресението отколку Рождеството, затоа што по неговата смрт Левски воскреснал во душите во народот. Светец кој ја напуштил црквата, револуционер кој ја проповедаше европската идеја за разбирање со сите народи, борец за национална слобода кој не се трудеше да ја ограничи слободата на другите.



„Нашата работа зависи од нашите сопствени напори“, „Народната работа стои над се“, „Си играме со животите на 7 милиони Бугари – мора да се однесуваме зрело“, „Времето е со нас и ние сме во време“, „Ако победам, победувам за цел еден народ – ако загубам, се губам само себеси“. Ова се само дел од напишаните мисли, отелотворени во дела, на апостолот на бугарската слобода Васил Левски.

Претходна статија

Маричиќ за „Политика“: Нема никаква шанса за асимилација, бугаризација ниту пак територијална претензија

Следна статија

Бензините ќе поевтинат за 1,5 денари за литар, најави претседателот на РКЕ

Најново од Вести