Мицкоски ја оддалечува РС Македонија од меѓународното право и Европа

Димитар Русков/БГНЕС

Режимот на Христијан Мицкоски со бесна брзина (и политика) ја оддалечува Република Северна Македонија од Европската унија – единствениот гарант за нејзиното опстојување надвор од југословенскиот шаблон и цврстата прегратка на Белград.

Ако во јануарската зима во 1992 година Бугарија стана безусловен гарант за независна Македонија, во овој августовски месец власта во Скопје води несмасна кампања за прикривање на офанзивата против Преговарачката рамка со Европската унија, Договорот за пријателство, добрососедство и соработка со Бугарија од 2017 година, како и двата протоколи кон него, а во конкретниот случај – вториот, потпишан во 2022 година.

Сепак, без оглед на годината и сезоната, Северна Македонија не функционира како независна држава, која би требало постојано да работи за своја подобра иднина.

Мицкоски се обиде да го прикрие патот по кој не само што чекори, туку и поскакува, со енергична помош од поранешната пратеничка Лилјана Поповска – која била сојузник и на неговиот политички татко Никола Груевски во минатото, и е ќерка на патријархот на современиот македонизам Блаже Ристовски.

Имено, Поповска започна иницијатива за оспорување на протоколот од второто заседание на Заедничката меѓувладина конференција, потпишан од министрите Генчовска и Османи пред три години, во периодот кога беше договорено т.н. „француско предлог“. Броени денови му беа потребни на Уставниот суд на Северна Македонија за да отвори постапка за разгледување на жалбата. Неговата брза реакција без сомнение докажа дека зад аргументацијата на „обичниот граѓанин“ стои политичкиот врв. Дури и „македонските“ медиуми, финансирани од режимот на Виктор Орбан, кој му даде азил на Груевски, не успеваат во обидот да ја сокријат вистинската цел на оваа одлука.

Лилјана Поповска смета дека документот е во спротивност со Уставот, а токму – со основните слободи и права на човекот. Подносителката тврди дека протоколот има несоодветна форма и содржина, дека излегува надвор од рамките на правен акт кој уредува еден член од спогодба меѓу две држави, и дека произведува штетни последици по прашањата за идентитетот на „македонскиот народ, јазик и држава“. Поповска дополнително смета дека протоколот е противуставен бидејќи не е ратификуван од парламентот и не е објавен во „Службен весник“, а исто така тврди дека е во спротивност со Законот за склучување, ратификација и извршување на меѓународни договори. Она што поранешната пратеничка го бара од Уставниот суд е протоколот да биде укинат.

Според документот, Скопје изразува согласност следната меѓувладина конференција со ЕУ да се одржи откако ќе ги вклучи Бугарите меѓу државотворните народи во преамбулата и два члена од својот Устав. Во истиот протокол Владата на Република Северна Македонија го потврдува ангажманот дека ништо од нејзиниот Устав не може и не смее да се толкува како основа за мешање во внатрешните работи на Бугарија со цел заштита на статусот и правата на лица кои не се државјани на Северна Македонија. Оваа клаузула де факто и де јуре значи дека Скопје нема да бара признавање на „македонско малцинство“ во Бугарија. Протоколот исто така предвидува спротивставување на говорот на омраза кон Бугарите и Бугарија, кој ужива огромна институционална и медиумска поддршка, рехабилитација на жртвите на комунистичкиот режим во Македонија и отворање на архивите на југословенските служби – сите суштински услови кои паѓаат во заборав од двете страни на границата, додека Мицкоски ги плаши своите сограѓани дека Брисел ќе им ја украде „многувековната идентитет“. За негова жал, Преговарачката рамка ја задолжува Европската комисија да следи за спроведувањето на условите и да го информира за тоа Советот на ЕУ.

Обидот за ревизија на меѓународните договори се судри со категорично „не“ од претседателката на Комисијата Урсула фон дер Лајен и претседателот на Европскиот совет Антонио Кошта, кој неодамна нагласи во друштво на Мицкоски: „Нема план Б, Северна Македонија мора да го исполни договореното во 2022 година, нема за што да преговараме.“

Кошта очигледно се измамил дека за Мицкоски план А значи евроинтеграција. Реалната цел е сè појасна и поочигледна, а доказ за тоа е и вклучувањето по темата на министерот за надворешни работи Тимчо Муцунски:

„Иницијативата за оценка на уставноста и законитоста на протоколот пред Уставниот суд ќе потврди дали уставните измени се единствената пречка Бугарија да го деблокира нашиот процес на европска интеграција“, изјави тој, притоа пропуштајќи да ги спомене реалните проблеми на својата држава, детално опишани во извештајот на Европскиот парламент – опасниот проект на Белград „Српски свет“, деструктивното влијание на Русија и Кина, странската контрола врз медиумите и стратешката корупција во земјата, заедно со проблематичниот заем од стотици милиони евра (јуани) од Унгарија.

Еве го планот А на Христијан Мицкоски во едно реченица…

Бугарската држава е должна да реагира на беспрецедентното кршење на меѓународното право од страна на Скопје, кое ги содржи сите знаци на првиот чекор кон потенцијално ликвидирање на целиот напредок од 2017 година наваму. Обидот на Скопје да ја стави Бугарија и меѓународната заедница пред свршен чин – дека досегашните договори не се применливи според Уставот, а со тоа нивната ревизија е задолжителна – мора да се судри со категорична опозиција и од Бугарија, и од Европската унија.

Проектот „Мицкоски“ ја брише шансата за интеграција во Европската унија, го насочува Скопје кон сојузот на авторитарни режими во Европа, ги обесхрабрува граѓаните на Северна Македонија и умешно го насочува нивниот гнев кон „источниот сосед“. И празните декларации од собраниската говорница, и бескрајните изјави нема да бидат доволни. Крајно време е „информирањето на партнерите“ да биде заменето со јасно и категорично образложение од Бугарија пред своите сојузници.