| | |

Авионот на Лавров ја „бетонира“ европска Бугарија и ги „осветли“ неговите радари во Белград и Скопје

Пишува: Георги Пашкулев, главен уредник на БГНЕС

Разговорот меѓу рускиот министер за надворешни работи Сергеј Лавров и американскиот државен секретар Ентони Блинкен не се одржа на јубилејниот министерски состанок на земјите од Организацијата за безбедност и соработка во Европа (ОБСЕ). Украина која жестоко спротивставува на ваквите разговори, може длабоко да здивне…барем засега. Бугарија одигра важна улога во создадената ситуација.

Во последните неколку недели на големо се зборува дека шефот на руската дипломатија може да учествува на состанокот на ОБСЕ во македонскиот главен град Скопје. Ваква покана упати земјата домаќин. Подоцна се дозна дека и Бугарија е подготвена да го пропушти авионот на Лавров, кој ќе ја прелета нашата земја на пат кон Република Северна Македонија, само под еден услов. Специјалната единица „Росија“ може да лета над Бугарија, со рускиот министер за надворешни работи, но не и други лица од неговата делегација кои се под санкции од Западот. Тоа практично од почеток ја отфрли можноста на средбата да го придружува и портпаролката на руското МНР Марија Захарова.

На форумот се очекуваше да пристигне и американскиот државен секретар Ентони Блинкен.

Тоа предизвика многу шпекулации дека може да се случи некаков разговор меѓу него и Лавров, кој би бил прв од ваков вид по долго време. Многу аналитичари беа во искушение да го видат ова како можност да имаат искрен разговор за руската војна во Украина, што во моментов, според различни извештаи, вклучително и водечките западни медиуми како што се Њујорк Тајмс, Фајненшл Тајмс, Вол Стрит Џурнал. „Блумберг“ и многу други не се развива на најдобар начин за Украина.

Претстојното присуство на Лавров предизвика остра реакција од Киев. Украина одби да присуствува, веднаш беше поддржана од балтичките земји – Литванија, Летонија и Естонија, кои имаат сериозни проблеми во односите со Москва.

Буквално неколку часа пред форумот, САД ја отфрлија можноста за средба Блинкен-Лавров, а шефот на руската дипломатија накратко напомена дека веќе има договори со неколку земји, вклучително и со западните. Така беше се до вечерта на 29 ноември, кога стана јасно дека Блинкен буквално слетал во Скопје на неколку часа, а потоа одлетал во Тел Авив на разговори со премиерот Бенјамин Нетанјаху, дури и без да почека Лавров да слета, но имал доволно време да присуствува на официјалната вечера. Тој не успеа ни да го поклопи своето присуство со тоа на Лавров, бидејќи летот на вториот беше продолжен неколку пати и наместо преку Бугарија, тој мораше да лета низ воздушниот простор на Турција и Грција, а последната очигледно направи поголем исклучок за луѓето кои се дел од списоците со санкции. Причината поради која Бугарија одби да го отвори небото е присуството на Марија Захарова во авионот на руската влада. На крајот Русите пристигнаа во Скопје, но Американците веќе ги немаше, а како што подоцна се дозна, таму не беше ниту шефицата на бугарската дипломатија, која исто така си заминала.

Москва го истури својот гнев врз Софија. Захарова одлуката на бугарските власти ја оцени како „опасна глупост“, а портпаролот на Кремљ Дмитриј Песков додаде дека таа „не се вклопува во ниедна рамка“ и е „апсурдна и глупава позиција“. Но, колку и да е лута Москва на Софија, важен е конечниот резултат: нема разговори и не се случи искушението да се скрши западното единство за поддршка на Украина, а како што споменавме погоре, голем број публикации во водечките западни медиуми зборуваа за неговото постепено слабеење во последните неколку месеци, поради тешкотиите што Киев ги доживува за време на својата контраофанзива.

Западот, а пред се САД, но и Украина, треба високо да ја ценат покажаната бугарска позиција и храброст. Ова е уште еден силен чин во одбрана на украинскиот суверенитет што го прави Софија. Почнувајќи со затворањето на гасоводот Јужен тек во 2014 година, што на Украина ќе и ја одземеше половината од транзитираниот руски природен гас и стотиците милиони долари приходи од транзитна такса, преку снабдување со муниција и оружје, без кои украинската армија не би била во можност толку ефикасно да се спротивстави на руската инвазија, а последно, но не и најмалку важно, третманот и лекувањето на украинските воени лица и ветераните, што покажува една од највредните и најсилните квалитети на нашиот народ – добрината и емпатијата кон жртвата.

Нашата земја е на линијата на фронтот и е многу ранлива бидејќи е непосреден сосед на Русија преку Црното Море и има потреба од модерна воена опрема за да ги брани своите поморски граници. Исто така, се соочува со два фронта. И ако првиот е Црното Море, тогаш вториот е на Западен Балкан, каде што лојалниот сојузник на Русија Србија спроведува проект сличен на „Руски мир“ наречен „Српски свет“. Тоа е подеднакво страшно и се заканува да го втурне регионот на Западен Балкан во крвав конфликт. Штета што некои наши пријатели и сојузници во НАТО, а зошто да не и во ЕУ, кога ќе ги исполнуваат потребните услови за тоа, не ја гледаат оваа опасност кусогледо и се склони да си играат со опасните иницијативи на наследниците на југословенскиот диктатор Милошевиќ – Вучиќ и Дачиќ . А во исто време тајно се обидуваат да ја дискредитираат Бугарија и нејзината дипломатија, која преку нејзиното претседавање со ЕУ во 2018 година им ја врати шансата за европска иднина и отцепување од српската хегемонија која произведува само насилство и омраза.

Речиси сите медиуми во Србија први реагираа на откажаниот лет, нарекувајќи нè предавници на словенството и неблагодарници. Сите знаат дека во Србија практично нема слобода на говор и тие се создадени да му служат на режимот на Вучиќ. Антибугарските српски позиции побрзаа да ги споделат и некои медиуми во РСМ во духот на наметнатиот модел создаден по 1945 година.

Бугарија сега ќе го сноси товарот на рускиот гнев, но ние ќе ја потсетиме Москва да не се повикува на историјата и да не нарекува неблагодарници или предавници на словенството. Многу добро се сеќаваме и почитуваме што направија со ослободувањето на нашата татковина. Но, се сеќаваме и како царска Русија не ги исполни своите ветувања за арбитража по Првата балканска војна, што пак повлече непремостлива линија на поделба меѓу нас која само привремено беше затапена за време на комунистичкиот режим (1944-1989).

Софија со својот став им даде пример на сојузниците од ЕУ и НАТО дека една навидум мала земја може да ги збуни геополитичките карти на еден гигант.

Фото: БГНЕС

Слични Објави