До кога ќе правиме „зделки“ со националните интереси

//

Пишува: Методи Иванов

Францускиот предлог за РСМ е исклучително добар за Бугарија“, изјави лидерот на ДБ Христо Иванов за Нова ТВ. Знаејќи дека неговото мислење во овој случај не е доволно меродавно, тој се обиде да ги убеди присутните дека тоа е мислењето на сите дипломати од партиите (?) со кои тој разговарал, и дека тоа е „општото мислење“. Сепак, тоа е далеку од точно, бидејќи голем број аналитичари веќе ги посочија замките во документите за кои се разговара (ќе ги разгледаме подолу).
Христо Иванов манипулираше и дека според министерката во оставка Генчовска, овој предлог бил добар – за жал, таа за успех на бугарската дипломатија го смета само тоа што е прифатено нашето барање за вклучување на Бугарите во Уставот пред почетокот на преговорите (не непосредно пред нивното финале, како што сакаше Скопје). Таа извести дека е постигнат напредок, но се уште има работа и проблеми кои не се решени – нашиот став за јазикот не е заштитен, а нема доволно гаранции за спроведување на нашите барања, особено за спроведување на Договорот од 2017 година . Како тогаш можеме да прифатиме дека тоа е добро за нас?

Фактите се дека во моментов нема информации како во предлогот ќе изгледаат едностраните декларации за јазикот и билатералниот протокол поврзан со спроведувањето на Договорот од 2017 година. (Овој протокол е клучен – доколку PCM се обврзе на рокови, специфични параметри и механизми за следење на имплементацијата и ако овој протокол влезе во преговарачка рамка, само тогаш тоа ќе биде успех за нас и европска гаранција за нашите услови). Недостигаат патоказот и акцискиот план на Скопје, тие треба да бидат јавно објавени. Всушност, овој предлог е „мачка во вреќа“ и само крајно неодговорните национални нихилисти можат врз основа на достапните информации да тврдат дека е добар и да апелираат за негово усвојување.

Дополнително, да го припишеме фактот што Христо Иванов не кажува ниту збор за потребата бугарските дипломати всушност да ја завршат својата работа и да се договорат за неопходните прилагодувања на работната верзија на предлогот пред тој да биде разгледан и одобрен на состанокот на Комитет на постојани претставници, на кој присуствуваат претставници од сите 27 земји. Тоа е нешто што би било од вистинска корист и што би гарантирало целосна заштита на нашите интереси. Ова е сложена и одговорна задача, која не може да биде заложник на конјуктурните интереси на надворешните сили и на крајните рокови поставени од нив. Посебно во сегашниот крајно тензичен момент, кога Бугарија е зафатена од внатрешно-политички кризи и проблеми – веројатниот пад на владата, неодобрениот буџет, високата инфлација, војната во соседна земја и други.

Очигледна е сериозната офанзива за итно одобрување во Народното собрание на „францускиот предлог“, бидејќи во паралелно интервју за БНТ неговата сопартијка Цонева ја разоткрива манипулацијата дека бугарските интереси се заштитени поради преседанот „меѓудржавни билатерални односи“ да бидат внесени во преговарачката рамка. Сепак, вистината е дека нашите интереси воопшто не се целосно заштитени, бидејќи нема експлицитно вклучување на сите барања од пакетот 4 + 1, а само 2 од нив се поставени во суштина- за вклучување на Бугарите во Уставот на РС Македонија и за ограничување на говорот на омраза и дискриминацијата (без специфики). Проблемот со одбивањето на Скопје да ја објективизира историјата и да престане со фалсификациите, да менува учебници, табли на споменици и да ги рехабилитира жртвите на комунизмот не се спомнати експлицитно. За јазикот е предвидено потпишување на некакви еднострани декларации, кои очигледно се во мултиперспективна насока, бидејќи во спротивно тоа ќе беше само една заедничка декларација, односно тоа немаше да биде во наш интерес.



Во претходното интервју, Христо Иванов отиде дотаму што рече дека „ова е најдобрата зделка што можеме да ја добиеме“. Бескрајно одвратна и срамна изјава на бугарски политичар, за кого очигледно се е договор, се е прашање на пазарење и на пари – одбраната на националните интереси, авторитетот на Бугарија на меѓународната сцена, судбината на Бугарите во Северна Македонија. Но, за едно е во право – нема да добиеме подобра „зделка“ се додека се потпираме на трговци и национални нихилисти. Затоа што вистинските лидери не стојат со скрстени раце и чекаат со наведнати глави во очекување да „добијат“ уште една бедна порција, туку се борат со сите сили да го постигнат она што го сака нивниот народ, тие треба да можат да ги наметнат своите приоритети на другите, да ја бранат својата кауза и да го зачуваат достоинството на својата земја. Затоа што барем тоа им го должиме на нашите предци кои ги дадоа своите животи за бугарската кауза.

Како заклучок, да разгледаме еден од последните столбови на софиските македонисти –
дека треба да дозволиме РСМ да ги започне преговорите, а потоа ќе можеме повторно да им ставиме вето во самиот процес доколку не ги исполнат нашите услови. Но нивниот миленик Кирил Петков претходниот ден го кажа токму спротивното – а имено дека МОЖНОСТ ЗА СЛЕДНО ВЕТО не се предвидува (што „случајно“ се поклопува со желбата на Стево Пендаровски, Бујар Османи и останатите.). Да го цитираме:
„Европската унија дава можност да се гарантираат правата на Бугарите во Северна Македонија преку јасен механизам, а имено дека РСМ нема да ги започне преговорите за Европската унија пред промената на Уставот. Првиот чекор за започнување на преговарачкиот процес за Северна Македонија се нарекува прва меѓувладина конференција, суштинскиот процес треба да почне откако ќе го сменат уставот, но ако го сменат уставот, Бугарија нема да може повторно да ги спречи, а тие ќе можат да добијат гаранција дека нема да измислуваме по еден услов на секои 6 месеци. “
Оваа изјава е во спротивност со мислењето на Цонева дека „пристапните преговори може да бидат прекинати во секое време кога има прекршување на договорот“.

Впрочем, Кирил Петков е апсолутно во право, бидејќи теоретски можеме да ставиме вето на секое преговарачко поглавје, се додека ги имаме потребните аргументи. Сепак, повеќето поглавја немаат врска со нашите барања – царинска унија, економска унија, социјална политика, енергетика, земјоделство, статистика, рибарство, животна средина, финансиска контрола итн.
Во реалноста, многу мал дел од нашите состојби, а можеби само некои од нив, можат да бидат засегнати само во поглавјата Образование и наука, Регионална политика, Надворешни односи и сл. Но, нема да можеме да бараме ништо конкретно или суштинско во текот на преговорите доколку нашите барања не бидат експлицитно вклучени во нивниот целосен опсег во преговарачката рамка во моментов.
На потег се политичарите – одговорните, а не пазарџиите. Ни претстојат динамични денови.

Претходна статија

Радев: Преку „Историја Славјано-б’лгарска“, Бугарите повторно ја открија својата татковина од Дунав до Тракија и Македонија

Следна статија

Радев: Владата мора да одлучува за РСМ, Парламентот да одобри, а не обратно

Најново од Истакнато

Ковачев: На местото на спомениците на окупаторската Црвена армија во Софија и во Пловдив да се постават споменици на Левски, Ботев, Гоце Делчев, Тодор Александров и Ванчо Михајлов

Бугарскиот европратеник од редовите на ГЕРБ-СДС Андреј Ковачев, даде интересна идеја за тоа што треба да

Туѓа влада

Facebook статус на Никола Димитров Новата опаковка на предлогот е апсолутно истиот непоправлив дебакл со кој